اینکه این آمار چقدر صحیح است نمی دانم. فقط یادم هست زمانی که باغ مظفر پخش می شد منتقدان پوست از سرمدیری کنده بودند و مدام از ایرادهای این مجموعه دادسخن می دادند.
نمی دانم چرا این منتقدان الان حرفی برای گفتن از مجموعه حوصله سر بر چارخونه ندارند و صدایشان در نمی آید که ما چقدر باید طنز های نخ نمای اوایل دهه ۷۰ را نگاه کنیم و از مترسک بازیهای چند بازیگر لوس و تکراری به ظاهر لذت ببریم؟
این اتفاقات در حالی میافتد که چارخونه هیچ رقیبی در سایر شبکه ها ندارد و بهترین ساعت آنتن شبکه سوم رادر بهترین فصل سال «از نظر جذب مخاطب» در اختیاردارد.
جالب توجه این است که این مجموعه با ۶۴ درصد توانسته رتبه اول را در جذب مخاطب بدست بیاورد و احتمالا الان مدیر شبکه سوم سیمابه خاطر این موفقیت بزرگ از خوشحالی در پوست خود نمی گنجد...آن وقت یک مجموعه آبکی مثل جواهری در قصر از راه می رسد تمام امکانات و بودجه و حیثیت سازمان صدا و سیما را بر بادمی دهد و با۹۱ درصد مخاطب پر بیننده ترین برنامه سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران می شود و در چنین حالتی است باید بگوییم برنامه سازهای ما فعلا بیشتر نقش هویج را بازی میکنند...


