زمان انسان را استحاله مي كند زمان تاثير بسياري بر افراد مي گذارد. اين تاثير تا بدانجاست كه مي تواند او را استحاله كرده و به طور كامل از شكلي به شكل ديگر تغيير بدهد.(البته اينجا منظور شكل و قالب انساني نيست، بلكه مراد درونيات انسانهاست.)
برايم مشخص و مسجل نيست كه اين تغيير به واسطه خاصيت زمان است يا خاصيت انسان. اما خود بيشتر به خاصيت زمان اعتقاد دارم.نه اينكه انسان به كل فاقد اين خاصيت باشد، اما به نظر استحاله تفكرات انساني بسيار سختتر صورت ميگيرد. اما زمان مي تواند صفات انساني را زير و رو كند. اين تغيير مي تواند كم و جزيي بوده و يا مانند استحاله عظيم و ساختاري باشد.
زمان می تواند یک انسان مثلا با تفکرات سیاسی چپ را به به سمت راست هدایت کند و یا بالعکس. زمان مي تواند يك انسان منظم و قانون مدار را به يك انسان بي نظم تبديل كند. يا يك انسان عاشق پيشه را به يك انسان نفرت پيشه. كه در اين مثال ها چون تغييرات به نظرم بسيار بنيادي و در جهت عكس هم اتفاق مي افتند استحاله صورت گرفته است.چون ذهن را در قالب و شكلي ديگر درآورده است. و اين تغييرات ذهني تاثير بسزايي بر رفتار فردي و اجتماعي انسان مي گذارد.
البته تغييرات زمان بر انسان بسيار شگرف است. به همان سان كه وقتي متولد مي شود به شكلي است و در ساعت و سالي ديگر به شكلي ديگر و در دوران جواني يا پيري نيز در شكل و قالب هاي گوناگوني ظاهر مي شود.
زمان انسان را استحاله ميكند و از او انساني ديگر خلق ميكند كه نه تنها شباهتي با فرد سابق ندارد، بلكه كاملا جديد، نو و در شكلي ديگر است.
زمان گاه براي تغيير يك فرد،او را تا سالها به دنبال خود مي كشاند و دست آخر در شيبي ملايم و بدون اينكه خود انسان متوجه شود، او را دگرگون ميكند. گاهي اوقات هم شتاب بيشتري به كار خود مي دهد و تند و سريع تو را به مرحله جديدي از تفكر و زندگي مي رساند.
زمان هرچه هست، انسان را استحاله مي كند...
